Ειλικρινά δεν βλέπω τη σχέση μεταξύ του ψηφιακού λόγου και των διαχειριστών του με το θέμα της έκθεσης.

Plus, εγώ διαφωνώ με τη λογική “να πάνε τα παιδιά στην έκθεση και να την επισκεφθούν όλη, πλην μιας αιθούσης”. Αυτό είναι ανόητο. Προσωπική αποψη αυτή.

#84 Кроткая στο Μάρτιος 11, 2008 στο 5:05 μ.μ
με το σχόλιο 82 κάπως αποσαφηνίζεται το πράγμα, αλλά και πάλι, would you be so kind and elaborate pls?

#85 roidis στο Μάρτιος 11, 2008 στο 5:06 μ.μ.
ότι πείτε!

(δεν θα σκάσω κιόλας)

#86 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 5:15 μ.μ.
Κύριε Ροίδη εγώ σκάω κυρίως με ακροδεξιά ιστολόγια (πέραν της Χρυσής Αυγής που έχει… εντελώς κλειστά τα σχόλια) όπου όποιος πάει να σχολιάσει είναι καλύτερο να πάει στο Καζίνο της Πάρνηθας να βάλει κέρματα σε ληστές με ένα χέρι (χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη).

Κροτ, δεν αμφέβαλλα ποτέ για όσα λες, το θέμα είναι όμως ότι για να είμαστε διαλεκτικοί πρέπει να κατανοήσουμε το απόσταγμα του ίδιου του προβλήματος. Αύριο π.χ. θα λογοκρίνονται πίνακες του Πικάσο σε μαθητικά ιστολόγια, σε ιστοτόπους άλλου είδους.

Το θεωρητικό εργαλείο που προκύπτει είναι η κατανόηση ότι στη σημερινή εποχή δεν έχει νόημα (στις δικές μας κοινωνίες) η μάχη κατά της “γενικής λογοκρισίας παντού” (που έπαψε σχεδόν) αλλά η μάχη κατά της συγκεκριμμένης, σχετικής λογοκρισίας περιεχομένων μέσα σε συγκεκριμμένους πεπερασμένους χώρους επικοινωνίας.

(αλλά αρκετά σας ταλαιπώρησα, νομίζω). Χαίρομαι που γελάτε κ. Ροίδη!

#87 roidis στο Μάρτιος 11, 2008 στο 6:27 μ.μ
ο omadeon δεν κάνει σπαμ, αλλά είναι αλήθεια για όσους δεν τον ξέρουν ότι ορισμένες φορές είναι λίγο δυσνόητος.
Βρε αγαπητέ omadeon κι εσείς, γράφετε πιο απλά και πάντως, αν κατάλαβα καλά, έχετε δίκιο με αυτή “τη σχετική λογοκρισία” που λέτε, Φαίνονται όλα ελεύθερα αλλά στην ουσία δεν είναι, ακριβώς το αντίθετο μάλιστα. (αυτό δεν εννοείτε;)

#88 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 6:58 μ.μ
Κύριε Ροίδη, ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό εννοώ, όπως το καταλάβατε 100%.
Μπορεί ο καθένας μας να έχει τα παράπονά του, τα απωθημένα του, κ.ο.κ.
Από πολιτική άποψη όμως αυτά _δεν_ έχουν σημασία. Σημασία έχει αυτό που είπατε, σαν απόλυτο ρεζουμέ:

“Φαίνονται όλα ελεύθερα αλλά δεν είναι, ακριβώς το αντίθετο μάλιστα”.

Θα προσπαθήσω να είμαι πιο απλός, κάθε κριτική δεκτή (δυστυχώς γράφω από γραφειο τώρα ανάμεσα σε διορθώσεις… κώδικα χιλιάδων γραμμών).

Αν παρατηρήσετε καλά τι συμβαίνει, ορισμένα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα χρησιμοποιούνται ήδη για να δικαιολογήσουν δραστική καταστολή ελευθεριών, παντού.

1) Στις εφημερίδες. Θεωρητικά ελεύθερες, αλλά… μέχρι ο πρώτος Μπερλουσκόνι να τις αγοράσει όλες και να πετάξει έξω κάθε άτομο και κάθε άποψη που δεν γουστάρει.
2) Στην ενημέρωση μαθητών για την Τέχνη. Θεωρητικά ελεύθερη (αν αφορά Τέχνη και όχι πορνό) αλλά… ορίστε τι πάθαμε τώρα με τον Θεόφιλο που “αποφάσισε και διάταξε” τη ΣΧΕΤΙΚΗ λογοκρισία συγκεκριμμένου χώρου για συγκεκριμμένο κοινό (μαθητές).
Μάλιστα η κρότκαγια άθελά της δικαίωσε τα… δυσνόητα που είπα, ακόμη περισσότερο, διότι διαμαρτυρήθηκε ακόμη και για το απλό γεγονός ότι “μία αίθουσα κλειδώθηκε για πρόσβαση από παιδιά”.
3) Στο ιντερνέτ (αναδυόμενο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ μέσο) η μάχη τώρα πια είναι λυσσώδης, ύπουλη, επικίνδυνη. Καλό είναι να δούμε τα κατασταλτικά ιδεολογήματα με ανησυχία (όπως αποπειράθηκα να κάνω μέσω σάτιρας). Και λίγος αυτοσαρκασμός καλός είναι. Αν είδατε το αυτοσαρκαστικό ποστ “Αντι-μανιφέστο των μπλογκ” θα σας προετοίμαζε κατάλληλα ίσως:

Υπάρχει πληθώρα ανοιχτόμυαλων και προοδευτικών ιστολόγων που γελούν δικαίως με τη Χρυσή Αυγή (πρώτη στις “λιστες της WordPress” με… αποκλεισμό ΟΛΩΝ των σχολίων) ή με άλλα τέτοια φαινόμενα. Εκείνο που δεν μας πέρασε ίσως από το μυαλό (κι εγώ ο ίδιος μόλις τώρα το βλέπω τόσο καθαρά) είναι ότι μέσω των αρχών στις οποίες πιστεύουμε και εφαρμόζουμε, αποτελούμε αντίλογο στον νέο Κατασταλτικό Λόγο, αν και τείνουμε άθελά μας να τον υιοθετούμε (φοβούμενοι δική μας καταστολή). Δηλαδή ακόμη και 100% τίμιοι μπλόγκερ (όπως η Κρότκαγια) μπορεί να εκφράσουν δικαιολογημένα την ανησυχία τους για τη δική τους καταστολή, πάντως ο λόγος για ανησυχία είναι ευρύτερος και δεν αφορά εμάς, αλλά το διαδίκτυο γενικότερα. Εν κατακλείδι:

- Φανταστείτε ένα διαδίκτυο του 2010 ή 2020, όπου ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μπορεί να κάνει την παραμικρή κριτική σε κανέναν πουθενά, διότι σε ΟΛΟΥΣ τους χώρους του διαδικτύου θα υπάρχουν νέοι διαχειριστές ΧΩΡΙΣ την τιμιότητα του κ. Ροίδη ή της Κρότκαγια, θα αποκλείουν τους πάντες χωρίς ειδοποίηση, θα επιτρέπουν ΜΟΝΟ στους “δικούς τους” να σχολιάζουν… Στο μεταξύ, οι ιστολόγοι εκείνης της εποχής είτε θα έχουν σταματήσει είτε θα έχουν κι αυτοί… εξαγοραστεί. και…
Οταν λέω εξαγοραστεί, το ΕΝΝΟΩ. Πρόσφατα ένας φίλος μου σε άλλη πόλη, διαχειριστής επί χρόνια ξένου φόρουμ Οικολογικών Καλλιεργειών, έτριβε τα μάτια του με την κυριολεκτική ΕΞΑΓΟΡΑ του ίδιου του φόρουμ από μία εταιρεία (για 40.000 δολλάρια περίπου) και το διώξιμο πολλών διαχειριστών.

Θυμηθείτε (αν με… αντιπαθείτε -χεχε) τα λόγια του Ροίδη, “όλα ελεύθερα αλλά στην ουσία δεν είναι, ακριβώς το αντίθετο μάλιστα”. Και… αν δεν σας αρέσει “το κουβαδάκι σας και σε άλλη παραλία. ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΛΑΖ -χεχε”.

#89 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 7:17 μ.μ

@Κρότκαγια, ψηφιακός λόγος και αίθουσες τέχνης είναι το ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ με διαφορετικούς όρους πρόσβασης. Π.χ. εγώ έχω και έκθεση έργων τέχνης on-line, ενώ δημοφιλές μπλογκ (με το οποίο έχω κάποια άσχετα με το θέμα παράπονα) ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ για πρόσβαση από ΟΛΑ τα σχολεία ανεξαιρέτως!!!

#80 Νίκος Σαραντάκος στο Μάρτιος 11, 2008 1:53 μ.μ.
Απορώ τι σχέση έχει η λογοκριτική απαγόρευση στα έργα του Πικάσο με το παραπάνω μήνυμα του κ. Ομαδεώνα. Ποιος είναι ο καταγγελλομενος ως διαπράττων υποκρισία; Ο Ροϊδης; Ο Χάρης;

Μήπως το παραπάνω μήνυμα είναι άσχετο με τη συζήτηση; Μήπως είναι σπαμ;

#81 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 3:43 μ.μ

OXI.

#82 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 3:57 μ.μ
Υ.Γ.
Φυσικά και δεν έχει καμία απολύτως σχέση ο αγαπητός Ροίδης, ο φίλος Χάρης, και άλλοι με την εξής λογική διαπίστωση:
ΗΔΗ πάψαμε προ πολλού να μιλάμε για Απόλυτη Λογοκρισία (ή “λογοκρισία παντού”) και αρχίσαμε ΗΔΗ να μιλάμε για 100% ΣΧΕΤΙΚΗ Λογοκρισία, Λογοκρισία ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ, απεναντι σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ, π.χ.
Μαθητές Γυμνασίου – ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ – δωμάτιο έκθεσης.

-όχι, δεν είναι σπαμ.
-όχι, δεν είναι άσχετο (αντίθετα είναι απολύτως λογική περίληψη).
-όχι, δεν μας ενδιαφέρει ποιούς αφορά. Το φαινόμενο είναι πλέον καθολικής ισχύος και ανεξάρτητο συγκεκριμμένων περιπτώσεων.

Στον 21ο αιώνα όμως, η λογοκρισία (ΟΧΙ η συνετή εξάσκηση του δικαιώματος για moderation που ο κ. Ροίδης ασκεί πάντα συνετά), η λογοκρισία απόψεων και προσώπων (ΟΧΙ “σπαμ” ή ύβρεων) είναι κεντρικής σπουδαιότητας πρόβλημα που αφορά πλέον πάντα συγκεκριμμένους αποκλεισμούς περιεχομένων μέσα σε πάρα πολύ συγκεκριμμένους και πεπερασμένους χώρους επικοινωνίας. ΔΕΝ είναι πλέον “λογοκρισία παντού” γιατί ο καθένας μπορεί να πάει αλλού, και ο μαθητής μπορεί π.χ. να πάει ΜΕ τη μαμά του να δει την έκθεση. Είναι λογοκρισία ΚΑΠΟΥ, ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ. Αυτό είναι το απόσταγμα της ανάλυσης του συμβάντος κατά του οποίου εμείς (οι καλοπροαίρετοι) συστρατευόμαστε.

Τώρα, αν κανείς θέλει να συκοφαντήσει το προηγούμενο αστείο σχόλιο 80 σαν “σπαμ” αποπειράται να ασκήσει ένα παρόμοι είδος λογοκρισίας σαν εκείνο ενάντιο στο οποία αγωνιζόμεθα. Διότι το σχόλιο είναι (αντί για σπαμ) πολύ σχετικό, κόσμιο και αστείο.

Κύριε Σαραντάκο, ηρεμήστε και παρακαλώ να ΜΗΝ εκλαμβάνετε τέτοια σχόλια σαν σπαμ, ούτε να αποκαλείτε ευγενικά άτομα “αγενή” (ξέρετε τι εννοώ) διότι αδικείτε το σημαντικό έργο σας.

[...]

#79 omadeon στο Μάρτιος 11, 2008 στο 12:38 μ.μ
Ε, ναι, Εξού και η έκφραση “τα είδα όλα”.

Πάντως υπάρχει κάτι ΜΠΡΟΣΤΑ στα μάτια μας, πολύ σημαντικό, που διαφεύγει την προσοχή μας. (εγώ ΣΗΜΕΡΑ το πήρα είδηση).

ΗΔΗ πάψαμε προ πολλού να μιλάμε για Απόλυτη Λογοκρισία (ή “λογοκρισία παντού”) και αρχίσαμε ΗΔΗ να μιλάμε για 100% ΣΧΕΤΙΚΗ Λογοκρισία, Λογοκρισία ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ, απεναντι σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ, π.χ.
Μαθητές Γυμνασίου – ΕΚΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ – δωμάτιο έκθεσης.

Θα μπορούσαμε λοιπόν ΚΑΛΛΙΣΤΑ να πούμε, τώρα, “ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΣ ΠΑΝΕ ΑΛΛΟΥ”,
ή “τα Κουβαδάκια τους σε άλλη παραλία”,
η “Η έκθεση είναι δική μας, ΕΙΜΑΣΤΕ διαχειριστές“, τους κόβουμε την πρόσβαση και ΗΣΥΧΑΖΟΥΜΕ, ο καθένας κάνει Ο,ΤΙ θέλει στο Ιστολόγγγγγγ….
(εεε…. σόρυ…. ΞΕΧ, τσούζει … ΕΚΘΕΣΗ ήθελα να πω, μόνο).

Συζητάμε ΗΔΗ για Λογοκρισία Πεπερασμένων Χώρων απέναντι σε Συγκεκριμμένο Κοινό, και (μερικοί) διαπράττουμε έτσι ΤΕΡΑΣΤΙΑ υποκρισία αγαπητοί κ.κ. Ροίδη και Λασκαράτο, φίλε Χάρη, Κροτ.

Ολες Οι δικαιολογίες που προβάλλουν Ορισμένοι Διαχειριστές του Ψηφιακού Λόγου για Λογοκρισία Απόψεων Ή και τον αποκλεισμό ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΩΝ ανθρώπων σε ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ πάνε περίπατο (για σκεφτείτε το λίγο, Ονόματα ΔΕΝ λέμε, υπολήψεις ΔΕΝ θίγουμε) ε, το μοναστήρι νάν’ καλά, και η “συντεχνιακή αλληλεγγύη σιωπής”!

Πάντως επειδή… para-σοβαρέψαμε, έκανα αυτό το ΑΣΤΕΙΟ ποστ “ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ – ΦΟΥΤΟΥΡΑΤΟΣ προς Ροίδη” (έτος 2058).
Για ρίξτε, όμως, και μια ματιά… εδώ:

“Λογοκρισία, Καλυβισμός και… Μάτια που γυαλίζουν” (Jan 23, 2008)

“Τα τετριμμένα, κατεστημένα και ΔΗΘΕΝ αυτονόητα λέει κάποιος τακτικός σχολιαστής στην “Καλύβα“, αλλά ξεχνάει κάποια άλλα νέα δεδομένα.

Iανουάριος 22, 2008 στο 7:27 μ.μ

σχολιαστής

Το σίγουρο είναι ότι η έννοια της λογοκρισίας στη μπλογκόσφαιρα, χάνει το νόημά της.

* Τότε… ΠΟΙΟΣ ο λόγος να σχολιάζουμε καν, μέσα σε blog πολιτικών προσώπων (π.χ. του Βενιζέλου, που κατηγορήθηκε για “λογοκρισία σχολιαστών” από τον “DeMaSaMeRe” -δείτε ΕΔΩ) , ή ποιός ο λόγος να παραπονούμαστε όπως ο prezatv;
* -Ας παραδοθούμε λοιπόν τότε, αμαχητί, χωρίς την παραμικρή αντίσταση, στη ΝΟΘΕΥΣΗ κάθε συζήτησης από τον εκάστοτε ηγέτη (είτε ιστολόγο είτε συντονιστή συζήτησης σε forum).

Αντίθετα, το ΜΟΝΟ σίγουρο είναι το ακριβώς αντίθετο. Η λογοκρισία στη μπλογκόσφαιρα (και γενικότερα στις Ψηφιακές Κοινότητες) αποκτάει νέες εκπληκτικές διαστάσεις και…

επίσης (λέει ο ίδιος “σχολιαστής”),

Αντίθετα ενώ η λογοκρισία είναι σχεδόν αδύνατη στο internet, εκτός αν παρέμβει τo …παρακράτος και ο …μεγάλος αδελφός, η συκοφαντία δυστυχώς είναι μόνιμα παρούσα στο διαδίκτυο.

Αυτό είναι χιλιοειπωμένο, και -βέβαια- περίπου σωστό. Παρόλ’ αυτά δεν είναι ούτε όλη η αλήθεια, ούτε καν η σημαντικότερη (τώρα πια): ΟΛΟΙ το ξέρουμε αυτό (ότι η λογοκρισία είναι σχεδόν αδύνατη ΓΕΝΙΚΑ). Αυτό αποτελεί τώρα πια ένα είδος κατεστημένου, δοσμένο ή δεδομένο, όπως π.χ. τα καλώδια μιας τηλεφωνικής γραμμής. Αλλά ΔΕΝ αφορά καν τη σημαντικότερη μορφή λογοκρισίας (στον προηγμένο δημοκρατικό κόσμο μας) που είναι η Ιδιωτική Λογοκρισία Απόψεων μέσα σε Πεπερασμένα Σύνολα Εκφραστών/Ακροατών.

Anyway…
Υ.Γ. Επειδή έχω δουλειά, ανακοινώνω -φεύγοντας- ότι ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ θα γίνουν ΝΕΟ ΠΟΣΤ (ακόμη δεν ξέρω σε ΠΟΙΟ ιστολόγιο όμως…)

Απλώς προσθέτω λινκ για όσους βρήκαν αυτό το μπλογκ χωρίς να έχουν πάρει χαμπάρι το ποστ για το θέμα σας:
http://omadeon.wordpress.com/2008/01/31/bordelopedia/